English  Email to a Friend  Print 

تصاوير مقالات تلاوت قرآن فهرست قرآن جستجوی قرآن صفحه اول

 

 
 

سوره ۷۱: نوح - تغيير سوره و ترجمه

 
   

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿۱﴾

فولادوند: ما نوح را به سوى قومش فرستاديم كه قومت را پيش از آنكه عذابى دردناك به آنان رسد هشدار ده

مکارم: ما نوح را به سوي قومش فرستاديم، و گفتيم: قوم خود را انذار كن پيش از آنكه عذاب دردناك به سراغشان آيد.

خرمشاهی: ما نوح را به سوى قومش فرستاده‏ايم كه قومت را پيش از آنكه عذابى دردناك بر سرشان بيايد، هشدار ده‏

قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ﴿۲﴾

فولادوند: [نوح] گفت اى قوم من من شما را هشدار دهنده‏اى آشكارم

مکارم: گفت: اي قوم! من براي شما بيم دهنده آشكاري هستم.

خرمشاهی: گفت اى قوم من، من هشداردهنده آشكار شما هستم‏

أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ ﴿۳﴾

فولادوند: كه خدا را بپرستيد و از او پروا داريد و مرا فرمان بريد

مکارم: كه خدا را پرستش كنيد، و از مخالفت او بپرهيزيد، و مرا اطاعت نمائيد.

خرمشاهی: كه خداوند را بپرستيد و از او پروا و از من پيروى كنيد

يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاء لَا يُؤَخَّرُ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۴﴾

فولادوند: [تا] برخى از گناهانتان را بر شما ببخشايد و [اجل] شما را تا وقتى معين به تاخير اندازد اگر بدانيد چون وقت مقرر خدا برسد تاخير بر نخواهد داشت

مکارم: اگر چنين كنيد خدا گناهانتان را مي‏آمرزد، و تا زمان معيني شما را عمر مي‏دهد، اما هنگامي كه اجل الهي فرا رسد تاخيري نخواهد داشت اگر مي‏دانستيد.

خرمشاهی: تا گناهانتان را براى شما بيامرزد و شما را تا سرآمدى معين واپس‏بدارد، چرا كه اگر بدانيد اجل الهى، چون فرا رسد، بازپس داشته نمى‏شود

قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَنَهَارًا ﴿۵﴾

فولادوند: [نوح] گفت پروردگارا من قوم خود را شب و روز دعوت كردم

مکارم: (نوح) گفت پروردگارا! من قوم خود را شب و روز (به سوي تو) دعوت كردم.

خرمشاهی: گفت پروردگارا من قومم را شب و روز [به خداپرستى‏] دعوت كردم‏

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلَّا فِرَارًا ﴿۶﴾

فولادوند: و دعوت من جز بر گريزشان نيفزود

مکارم: اما دعوت من چيزي جز فرار از حق بر آنها نيفزود!

خرمشاهی: ولى دعوت من جز بر گريزشان نيفزود

وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا ﴿۷﴾

فولادوند: و من هر بار كه آنان را دعوت كردم تا ايشان را بيامرزى انگشتانشان را در گوشهايشان كردند و رداى خويشتن بر سر كشيدند و اصرار ورزيدند و هر چه بيشتر بر كبر خود افزودند

مکارم: و من هر زمان آنها را دعوت كردم كه ايمان بياورند و تو آنها را بيامرزي انگشتان خويش را در گوشها قرار داده، و لباسهايشان را بر خود (پيچيدند، و در مخالفت اصرار ورزيدند، و شديدا استكبار كردند.

خرمشاهی: و من هرچه دعوتشان مى‏كنم تا سرانجام آنان را بيامرزى، انگشتانشان را در گوشهايشان مى‏گذارند، و خود را در جامه‏هايشان مى‏پوشانند و [در كفر] پاى مى‏فشرند و سخت گردنكشى مى‏كنند

ثُمَّ إِنِّي دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا ﴿۸﴾

فولادوند: سپس من آشكارا آنان را دعوت كردم

مکارم: سپس من آنها را آشكارا (به توحيد و بندگي تو) دعوت كردم.

خرمشاهی: سپس باز ايشان را آشكارا دعوت كردم‏

ثُمَّ إِنِّي أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا ﴿۹﴾

فولادوند: باز من به آنان اعلام نمودم و در خلوت [و] پوشيده نيز به ايشان گفتم

مکارم: و پنهان آنها را به سوي تو خواندم.

خرمشاهی: آنگاه آشكارا به ايشان گفتم و پنهانى به ايشان گفتم‏

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّارًا ﴿۱۰﴾

فولادوند: و گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او همواره آمرزنده است

مکارم: به آنها گفتم از پروردگار خويش آمرزش بطلبيد كه او بسيار آمرزنده است.

خرمشاهی: سپس گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهيد چرا كه او آمرزگار است‏

يُرْسِلِ السَّمَاء عَلَيْكُم مِّدْرَارًا ﴿۱۱﴾

فولادوند: [تا] بر شما از آسمان باران پى در پى فرستد

مکارم: تا بارانهاي پر بركت آسمان را پي درپي بر شما فرستد،

خرمشاهی: تا بر شما از آسمان بارانى پيوسته و پيگير بفرستد

وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَارًا ﴿۱۲﴾

فولادوند: و شما را به اموال و پسران يارى كند و برايتان باغها قرار دهد و نهرها براى شما پديد آورد

مکارم: و شما را با اموال و فرزندان فراوان امداد كند، و باغهاي سر سبز و نهرهاي جاري در اختيارتان قرار دهد.

خرمشاهی: و شما را با بخشيدن اموال و پسران مدد رساند و براى شما باغها و براى شما جويبارها پديد آورد

مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا ﴿۱۳﴾

فولادوند: شما را چه شده است كه از شكوه خدا بيم نداريد

مکارم: چرا شما براي خدا عظمت قائل نيستيد؟

خرمشاهی: شما را چه مى‏شود كه از عظمت خداوند نمى‏ترسيد؟

وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا ﴿۱۴﴾

فولادوند: و حال آنكه شما را مرحله به مرحله خلق كرده است

مکارم: در حالي كه شما را در مراحل مختلف آفريده است.

خرمشاهی: و حال آنكه شما را گونه‏گون آفريده است‏

أَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ﴿۱۵﴾

فولادوند: مگر ملاحظه نكرده‏ايد كه چگونه خدا هفت آسمان را توبرتو آفريده است

مکارم: آيا نمي‏دانيد چگونه خداوند هفت آسمان را يكي بالاي ديگري آفريده ؟

خرمشاهی: آيا نينديشيده‏ايد كه خداوند چگونه هفت آسمان را توبرتو آفريده است؟

وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا ﴿۱۶﴾

فولادوند: و ماه را در ميان آنها روشنايى‏بخش گردانيد و خورشيد را [چون] چراغى قرار داد

مکارم: و ماه را در ميان آسمانها مايه روشنائي، و خورشيد را چراغ فروزاني قرار داده است.

خرمشاهی: و ماه را در آن پرتوافشان و خورشيد را [چون‏] چراغى قرار داده است‏

وَاللَّهُ أَنبَتَكُم مِّنَ الْأَرْضِ نَبَاتًا ﴿۱۷﴾

فولادوند: و خدا[ست كه] شما را [مانند] گياهى از زمين رويانيد

مکارم: و خداوند شما را همچون گياهي از زمين رويانيد!

خرمشاهی: و خداوند شما را مانند گياهى از زمين روياند

ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا ﴿۱۸﴾

فولادوند: سپس شما را در آن بازمى‏گرداند و بيرون مى‏آورد بيرون‏آوردنى [عجيب]

مکارم: سپس شما را به همان زمين باز مي‏گرداند، و بار ديگر شما را خارج مي‏سازد.

خرمشاهی: سپس شما را به آن باز مى‏گرداند، و [پس از آن‏] شما را [دوباره‏] بيرون مى‏آورد

وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ بِسَاطًا ﴿۱۹﴾

فولادوند: و خدا زمين را براى شما فرشى [گسترده] ساخت

مکارم: و خداوند زمين را براي شما فرش گسترده‏اي قرار داد.

خرمشاهی: و خداوند زمين را زيرانداز شما كرد

لِتَسْلُكُوا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ﴿۲۰﴾

فولادوند: تا در راههاى فراخ آن برويد

مکارم: تا از راههاي وسيع و دره‏هاي آن بگذريد (و به هر نقطه مي‏خواهيد برويد).

خرمشاهی: تا به شاهراههاى گشاده آن راه يابيد

قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي وَاتَّبَعُوا مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُ إِلَّا خَسَارًا ﴿۲۱﴾

فولادوند: نوح گفت پروردگارا آنان نافرمانى من كردند و كسى را پيروى نمودند كه مال و فرزندش جز بر زيان وى نيفزود

مکارم: نوح (بعد از ياءس از هدايت آنها) عرض كرد پروردگارا! آنها نافرماني من كردند، و از كساني پيروي نمودند كه اموال و فرزندانشان چيزي جز زيانكاري بر آنها نيفزوده.

خرمشاهی: نوح گفت پروردگارا آنان از من نافرمانى كردند و از كسى كه مال و فرزندش جز به زيانكاريش نيفزوده است، پيروى كردند

وَمَكَرُوا مَكْرًا كُبَّارًا ﴿۲۲﴾

فولادوند: و دست به نيرنگى بس بزرگ زدند

مکارم: و (اين رهبران گمراه) مكر عظيمي به كار بردند.

خرمشاهی: و نيرنگى سترگ در كار آوردند

وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًا ﴿۲۳﴾

فولادوند: و گفتند زنهار خدايان خود را رها مكنيد و نه و د را واگذاريد و نه سواع و نه ي غوث و نه ي عوق و نه ن سر را

مکارم: و گفتند: دست از خدايان و بتهاي خود بر نداريد، مخصوصا بتهاي «ود» و «سواع» و «يغوث» و «يعوق» و «نسر» را رها نكنيد!

خرمشاهی: و گفتند نه هرگز دست از خدايانتان و نه هرگز دست از ود و سواع و يغوث و يعوق و نسر برداريد

وَقَدْ أَضَلُّوا كَثِيرًا وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا ضَلَالًا ﴿۲۴﴾

فولادوند: و بسيارى را گمراه كرده‏اند [بار خدايا] جز بر گمراهى ستمكاران ميفزاى

مکارم: و آنها گروه بسياري را گمراه كردند خداوندا! ظالمان را جز ضلالت ميفزا!

خرمشاهی: و بسيارى را بيراه كردند و جز بر بيراهى ستمكاران [مشرك‏] ميفزاى‏

مِمَّا خَطِيئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ أَنصَارًا ﴿۲۵﴾

فولادوند: [تا] به سبب گناهانشان غرقه گشتند و [پس از مرگ] در آتشى درآورده شدند و براى خود در برابر خدا يارانى نيافتند

مکارم: (آري سر انجام) همگي به خاطر گناهانشان غرق شدند، و در آتش ‍ دوزخ وارد گشتند، و جز خدا ياوراني براي خود نيافتند!

خرمشاهی: بر اثر گناهانشان بود كه به غرق كشيده شدند، سپس به آتشى درآورده شدند و براى خود در برابر خداوند ياورى نيافتند

وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا ﴿۲۶﴾

فولادوند: و نوح گفت پروردگارا هيچ كس از كافران را بر روى زمين مگذار

مکارم: «نوح» گفت: پروردگارا! روي زمين احدي از كافران را زنده مگذار.

خرمشاهی: و نوح گفت پروردگارا بر روى زمين از كافران ديارى باقى مگذار

إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا ﴿۲۷﴾

فولادوند: چرا كه اگر تو آنان را باقى گذارى بندگانت را گمراه مى‏كنند و جز پليدكار ناسپاس نزايند

مکارم: چرا كه اگر آنها را بگذاري بندگانت را گمراه مي‏كنند، و جز نسلي فاجر و كافر به وجود نمي‏آورند.

خرمشاهی: چرا كه اگر باقيشان گذارى، بندگانت را گمراه كنند و جز فاجر كفران‏پيشه‏اى به بار نياورند

رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا ﴿۲۸﴾

فولادوند: پروردگارا بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرايم درآيد و بر مردان و زنان با ايمان ببخشاى و جز بر هلاكت‏ستمگران ميفزاى

مکارم: پروردگارا! مرا بيامرز، و همچنين پدر و مادرم، و تمام كساني را كه با ايمان وارد خانه من شدند، و جميع مردان و زنان باايمان را، و ظالمان را جز هلاكت ميفزا!

خرمشاهی: پروردگارا مرا و پدر و مادرم را و هر كس را كه مؤمن به خانه من درآيد و نيز مردان مؤمن و زنان مؤمن را بيامرز، و جز بر تباهى ستمكاران [مشرك‏] ميفزاى‏

   
 

<<صفحه بعد

تمام سوره

صفحه قبل>>

 
 

تماس با ما      نقشه سايت      درباره ما

ParsQuran.com
قرآن فارسی

Took 0.1022 seconds to execute