| | |
درود بر نوح در ميان جهانيان (۷۹) | | سَلَامٌ عَلَى نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ ﴿۷۹﴾ |
ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مىدهيم (۸۰) | | إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿۸۰﴾ |
به راستى او از بندگان مؤمن ما بود (۸۱) | | إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿۸۱﴾ |
سپس ديگران را غرق كرديم (۸۲) | | ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ ﴿۸۲﴾ |
و بىگمان ابراهيم از پيروان اوست (۸۳) | | وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ ﴿۸۳﴾ |
آنگاه كه با دلى پاك به [پيشگاه] پروردگارش آمد (۸۴) | | إِذْ جَاء رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿۸۴﴾ |
چون به پدر[خوانده] و قوم خود گفت چه مىپرستيد (۸۵) | | إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿۸۵﴾ |
آيا غير از آنها به دروغ خدايانى [ديگر] مىخواهيد (۸۶) | | أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿۸۶﴾ |
پس گمانتان به پروردگار جهانها چيست (۸۷) | | فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۸۷﴾ |
پس نظرى به ستارگان افكند (۸۸) | | فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ ﴿۸۸﴾ |
