| | |
درود بر موسى و هارون (۱۲۰) | | سَلَامٌ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ ﴿۱۲۰﴾ |
ما نيكوكاران را چنين پاداش مىدهيم (۱۲۱) | | إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿۱۲۱﴾ |
زيرا آن دو از بندگان با ايمان ما بودند (۱۲۲) | | إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۲۲﴾ |
و به راستى الياس از فرستادگان [ما] بود (۱۲۳) | | وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنْ الْمُرْسَلِينَ ﴿۱۲۳﴾ |
چون به قوم خود گفت آيا پروا نمىداريد (۱۲۴) | | إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿۱۲۴﴾ |
آيا بعل را مىپرستيد و بهترين آفرينندگان را وامىگذاريد (۱۲۵) | | أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ﴿۱۲۵﴾ |
[يعنى] خدا را كه پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شماست (۱۲۶) | | اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿۱۲۶﴾ |
پس او را دروغگو شمردند و قطعا آنها [در آتش] احضار خواهند شد (۱۲۷) | | فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿۱۲۷﴾ |
مگر بندگان پاكدين خدا (۱۲۸) | | إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿۱۲۸﴾ |
و براى او در [ميان] آيندگان [آوازه نيك] به جاى گذاشتيم (۱۲۹) | | وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿۱۲۹﴾ |
