| | |
به نام خداوند رحمتگر مهربان | | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
آنگاه كه آسمان زهم بشكافد (۱) | | إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ﴿۱﴾ |
و پروردگارش را فرمان برد و [چنين] سزد (۲) | | وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿۲﴾ |
و آنگاه كه زمين كشيده شود (۳) | | وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿۳﴾ |
و آنچه را كه در آن است بيرون افكند و تهى شود (۴) | | وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿۴﴾ |
و پروردگارش را فرمان برد و [چنين] سزد (۵) | | وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿۵﴾ |
اى انسان حقا كه تو به سوى پروردگار خود بسختى در تلاشى و او را ملاقات خواهى كرد (۶) | | يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ ﴿۶﴾ |
اما كسى كه كارنامهاش به دست راستش داده شود (۷) | | فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ ﴿۷﴾ |
بزودىاش حسابى بس آسان كنند (۸) | | فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ﴿۸﴾ |
و شادمان به سوى كسانش باز گردد (۹) | | وَيَنقَلِبُ إِلَى أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿۹﴾ |
و اما كسى كه كارنامهاش از پشتسرش به او داده شود (۱۰) | | وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاء ظَهْرِهِ ﴿۱۰﴾ |
