| | |
به نام خداوند رحمتگر مهربان | | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
آنگاه كه آسمان زهم بشكافد (۱) | | إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ﴿۱﴾ |
و آنگاه كه اختران پراكنده شوند (۲) | | وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ ﴿۲﴾ |
و آنگاه كه درياها از جا بركنده گردند (۳) | | وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿۳﴾ |
و آنگاه كه گورها زير و زبر شوند (۴) | | وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿۴﴾ |
هر نفسى آنچه را پيش فرستاده و بازپس گذاشته بداند (۵) | | عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿۵﴾ |
اى انسان چه چيز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته (۶) | | يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿۶﴾ |
همان كس كه تو را آفريد و [اندام] تو را درست كرد و [آنگاه] تو را سامان بخشيد (۷) | | الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿۷﴾ |
و به هر صورتى كه خواست تو را تركيب كرد (۸) | | فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاء رَكَّبَكَ ﴿۸﴾ |
با اين همه شما منكر [روز] جزاييد (۹) | | كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ﴿۹﴾ |
و قطعا بر شما نگهبانانى [گماشته شده]اند (۱۰) | | وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿۱۰﴾ |
