| | |
به نام خداوند رحمتگر مهربان | | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
چهره در هم كشيد و روى گردانيد (۱) | | عَبَسَ وَتَوَلَّى ﴿۱﴾ |
كه آن مرد نابينا پيش او آمد (۲) | | أَن جَاءهُ الْأَعْمَى ﴿۲﴾ |
و تو چه دانى شايد او به پاكى گرايد (۳) | | وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى ﴿۳﴾ |
يا پند پذيرد و اندرز سودش دهد (۴) | | أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَى ﴿۴﴾ |
اما آن كس كه خود را بىنياز مىپندارد (۵) | | أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى ﴿۵﴾ |
تو بدو مىپردازى (۶) | | فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى ﴿۶﴾ |
با آنكه اگر پاك نگردد بر تو [مسؤوليتى] نيست (۷) | | وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى ﴿۷﴾ |
و اما آن كس كه شتابان پيش تو آمد (۸) | | وَأَمَّا مَن جَاءكَ يَسْعَى ﴿۸﴾ |
در حالى كه [از خدا] مىترسيد (۹) | | وَهُوَ يَخْشَى ﴿۹﴾ |
تو از او به ديگران مىپردازى (۱۰) | | فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى ﴿۱۰﴾ |
