| | |
به نام خداوند رحمتگر مهربان | | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
پرسندهاى از عذاب واقعشوندهاى پرسيد (۱) | | سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ ﴿۱﴾ |
كه اختصاص به كافران دارد [و] آن را بازدارندهاى نيست (۲) | | لِّلْكَافِرينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ ﴿۲﴾ |
[و] از جانب خداوند صاحب درجات [و مراتب] است (۳) | | مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ ﴿۳﴾ |
فرشتگان و روح در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است به سوى او بالا مىروند (۴) | | تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ﴿۴﴾ |
پس صبر كن صبرى نيكو (۵) | | فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا ﴿۵﴾ |
زيرا آنان [عذاب] را دور مىبينند (۶) | | إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا ﴿۶﴾ |
و [ما] نزديكش مىبينيم (۷) | | وَنَرَاهُ قَرِيبًا ﴿۷﴾ |
روزى كه آسمانها چون فلز گداخته شود (۸) | | يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاء كَالْمُهْلِ ﴿۸﴾ |
و كوهها چون پشم زده گردد (۹) | | وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ ﴿۹﴾ |
و هيچ دوست صميمى از دوست صميمى [حال] نپرسد (۱۰) | | وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا ﴿۱۰﴾ |
