| | |
[كه] براستى انسان را در نيكوترين اعتدال آفريديم (۴) | | لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ﴿۴﴾ |
سپس او را به پستترين [مراتب] پستى بازگردانيديم (۵) | | ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ﴿۵﴾ |
مگر كسانى را كه گرويده و كارهاى شايسته كردهاند كه پاداشى بىمنتخواهند داشت (۶) | | إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿۶﴾ |
پس چه چيز تو را بعد [از اين] به تكذيب جزا وامىدارد (۷) | | فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ﴿۷﴾ |
آيا خدا نيكوترين داوران نيست (۸) | | أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ﴿۸﴾ |
