| | |
آن روز كه رازها [همه] فاش شود (۹) | | يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿۹﴾ |
پس او را نه نيرويى ماند و نه يارى (۱۰) | | فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿۱۰﴾ |
سوگند به آسمان بارشانگيز (۱۱) | | وَالسَّمَاء ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿۱۱﴾ |
سوگند به زمين شكافدار [آماده كشت] (۱۲) | | وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿۱۲﴾ |
[كه] در حقيقت قرآن گفتارى قاطع و روشنگر است (۱۳) | | إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿۱۳﴾ |
و آن شوخى نيست (۱۴) | | وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿۱۴﴾ |
آنان دست به نيرنگ مىزنند (۱۵) | | إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا ﴿۱۵﴾ |
و [من نيز] دست به نيرنگ مىزنم (۱۶) | | وَأَكِيدُ كَيْدًا ﴿۱۶﴾ |
پس كافران را مهلت ده و كمى آنان را به حال خود واگذار (۱۷) | | فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا ﴿۱۷﴾ |
