| | |
نه نه سوگند به اختران گردان (۱۵) | | فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿۱۵﴾ |
[كز ديده] نهان شوند و از نو آيند (۱۶) | | الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ﴿۱۶﴾ |
سوگند به شب چون پشت گرداند (۱۷) | | وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿۱۷﴾ |
سوگند به صبح چون دميدن گيرد (۱۸) | | وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿۱۸﴾ |
كه [قرآن] سخن فرشته بزرگوارى است (۱۹) | | إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿۱۹﴾ |
نيرومند [كه] پيش خداوند عرش بلندپايگاه است (۲۰) | | ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ﴿۲۰﴾ |
در آنجا [هم] مطاع [و هم] امين است (۲۱) | | مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ﴿۲۱﴾ |
و رفيق شما مجنون نيست (۲۲) | | وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ ﴿۲۲﴾ |
و قطعا آن [فرشته وحى] را در افق رخشان ديده (۲۳) | | وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ ﴿۲۳﴾ |
و او در امر غيب بخيل نيست (۲۴) | | وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ ﴿۲۴﴾ |
