| | |
به نام خداوند رحمتگر مهربان | | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
نون سوگند به قلم و آنچه مىنويسند (۱) | | ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ﴿۱﴾ |
[كه] تو به لطف پروردگارت ديوانه نيستى (۲) | | مَا أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ﴿۲﴾ |
و بىگمان تو را پاداشى بىمنتخواهد بود (۳) | | وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ ﴿۳﴾ |
و راستى كه تو را خويى والاست (۴) | | وَإِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ ﴿۴﴾ |
به زودى خواهى ديد و خواهند ديد (۵) | | فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ﴿۵﴾ |
[كه] كدام يك از شما دستخوش جنونيد (۶) | | بِأَييِّكُمُ الْمَفْتُونُ ﴿۶﴾ |
پروردگارت خود بهتر مىداند چه كسى از راه او منحرف شده و [هم] او به راه يافتگان داناتر است (۷) | | إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ﴿۷﴾ |
پس از دروغزنان فرمان مبر (۸) | | فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ ﴿۸﴾ |
دوست دارند كه نرمى كنى تا نرمى نمايند (۹) | | وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ﴿۹﴾ |
و از هر قسم خورنده فرو مايهاى فرمان مبر (۱۰) | | وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ ﴿۱۰﴾ |
