| | |
سوگند به كتاب روشنگر (۲) | | وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ ﴿۲﴾ |
[كه] ما آن را در شبى فرخنده نازل كرديم [زيرا] كه ما هشداردهنده بوديم (۳) | | إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ﴿۳﴾ |
در آن [شب] هر [گونه] كارى [به نحوى] استوار فيصله مىيابد (۴) | | فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿۴﴾ |
[اين] كارى است [كه] از جانب ما [صورت مىگيرد] ما فرستنده [پيامبران] بوديم (۵) | | أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿۵﴾ |
[و اين] رحمتى از پروردگار توست كه او شنواى داناست (۶) | | رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿۶﴾ |
پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است اگر يقين داريد (۷) | | رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿۷﴾ |
خدايى جز او نيست او زندگى مىبخشد و مىميراند پروردگار شما و پروردگار پدران شماست (۸) | | لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿۸﴾ |
ولى نه آنها به شك و شبهه خويش سرگرمند (۹) | | بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ ﴿۹﴾ |
پس در انتظار روزى باش كه آسمان دودى نمايان برمىآورد (۱۰) | | فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِينٍ ﴿۱۰﴾ |
كه مردم را فرو مىگيرد اين است عذاب پر درد (۱۱) | | يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿۱۱﴾ |
