| | |
به نام خداوند رحمتگر مهربان | | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
[خداى] رحمان (۱) | | الرَّحْمَنُ ﴿۱﴾ |
قرآن را ياد داد (۲) | | عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿۲﴾ |
انسان را آفريد (۳) | | خَلَقَ الْإِنسَانَ ﴿۳﴾ |
به او بيان آموخت (۴) | | عَلَّمَهُ الْبَيَانَ ﴿۴﴾ |
خورشيد و ماه بر حسابى [روان]اند (۵) | | الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ ﴿۵﴾ |
و بوته و درخت چهرهسايانند (۶) | | وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿۶﴾ |
و آسمان را برافراشت و ترازو را گذاشت (۷) | | وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ ﴿۷﴾ |
تا مبادا از اندازه درگذريد (۸) | | أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ ﴿۸﴾ |
و وزن را به انصاف برپا داريد و در سنجش مكاهيد (۹) | | وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ ﴿۹﴾ |
و زمين را براى مردم نهاد (۱۰) | | وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿۱۰﴾ |